பயனற்ற ஜெபத்திற்கான காரணங்கள் என்ற தொடரை நாம் தொடங்கினோம் மற்றும் அதன் முதல் பகுதியை முடித்தோம். முதலாவதாக, ஒரு விசுவாசியின் வாழ்க்கையில் பாவம் ஜெபத்திற்கு தடையாக இருக்கிறதென்றும், அது நம்முடைய ஜெபத்தை பயனற்றதாக்கிவிடுகிறதென்றும் நாம் தியானித்தோம். இந்தத் தொடரின் அடுத்த பகுதிக்கு ஜெபத்துடன் செல்லலாம், பரிசுத்த ஆவியானவர் இந்த முயற்சியில் நமக்கு வழிகாட்டுவாராக.

2. தவறான நோக்கங்களுடன் ஜெபம் செய்வது நம் ஜெபங்களை பயனற்றதாக ஆக்குகிறது.

ஜெபத்தில் நீங்கள் தேவனிடமிருந்து எதையாவது கேட்கும்போது, அதன் பின்னணியில் உள்ள நோக்கத்தை முதலில் உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். நம்முடைய ஜெபங்களுக்குப் பின்னால் ஏதேனும் அநீதியான நிகழ்ச்சி நிரல் அல்லது தவறான நோக்கங்கள் உள்ளதா? அது நம் தேவனுக்கு மகிமையைக் கொடுக்குமா?

சில நேரங்களில் நாம் மற்ற விசுவாசிகளுடன் போட்டியிட ஜெபிக்கிறோம். கிறிஸ்துவில் உள்ள நம்முடைய சக விசுவாசிகளை விட வலுவான நிலைக்கு வருவதற்கு நம்முடைய ஜெபங்களுக்கு தேவன் பதிலளிக்க வேண்டும் என்று நாம் விரும்புகிறோம். சில விசுவாசிகள் மற்றவர்களைக் காண்பிப்பதற்காக பொதுவில் ஜெபிக்கிறார்கள், ஆனால் அந்த விசுவாசிகளில் ஒருபோதும் தனிப்பட்ட ஜெப வாழ்க்கையை நாம் காண முடியாது. அது வெறும் பாசாங்குத்தனம். பல சபைத் தலைவர்கள் மற்ற சபைத் தலைவர்களுடன் போட்டியிட தேவனிடமிருந்து பதிலை எதிர்பார்க்கிறார்கள். அவர்களில் பலருக்கு இந்த உலகில் பெயரும் புகழும் மட்டுமே தேவை. தெரிந்தோ தெரியாமலோ சுயநலம் நம் ஜெப வாழ்க்கையில் நுழைந்துள்ளது, நம்முடைய ஜெபங்களில் உள்ள அனைத்து நோக்கங்களும் சுய மகிமைப்படுத்தும் விஷயமாகிவிட்டன. இவை அனைத்தும் சுயநல ஜெபத்தின் எடுத்துக்காட்டுகள்.

இப்போதெல்லாம் அதிகமான ஜெபம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது, ஆனால் பின்வாங்கிய நிலையில்தான் அதிகமான விசுவாசிகளை நாம் காண்கிறோம். கெட்ட குமாரனுக்கு அவனது தந்தை அவனுடைய சுயநல ஆசைகளை வழங்கினார். அதையெல்லாம் அவன் தனது தீய ஆசைக்காக செலவிட்டான். ஆனால் இறுதியில் அவன் எல்லாவற்றையும் இழந்து, வெறுங்கையுடன் திரும்பிச் வந்தான் (லூக்கா 15:14). இஸ்ரவேலருக்கு அவர்கள் விரும்பியதை தேவன் கொடுத்தார், ஆனால் உணவு அவர்களின் வாயில் இருக்கும்போதே தேவனின் கோபம் அவர்களுக்கு எதிராக எழுந்தது. அவ்ரகளில் பலர் இறந்தார்கள் (சங்கீதம் 78: 29-31). நாம் ஜெபிக்கிறோம், ஜெபிக்கிறோம், ஜெபிக்கிறோம், ஆனால் நம்முடைய சுயநல ஆசைகளுக்காக அதை செலவிட விரும்புவதால் நாம் ஜெபத்தில் கேட்டதை தேவன் நமக்குக் கொடுக்கவில்லை (யாக்கோபு 4: 3).

எவ்வாறு ஜெபிக்க வேண்டும் என்று நம் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து சீஷர்களுக்கு கற்பித்திருந்தார். அது, எந்த சுயநலமும் இல்லாமல் ஜெபிப்பது எப்படி என்பதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு. நம்முடைய ஜெபத்தில் முதல் மற்றும் முக்கிய நோக்கம் இதுவாக இருக்க வேண்டும் – நம்முடைய பரலோகத் தகப்பனின் மரியாதை, அவருடைய ராஜ்ய விரிவாக்கம் மற்றும் பூமியில் செய்யப்பட வேண்டிய அவருடைய விருப்பம் (மத்தேயு 6: 9,10). நம்முடைய சுய மகிமைக்காக அல்ல, குமாரனில் பிதா மகிமைப்படுவதற்காக நாம் எதை கேட்டாலும் வழங்குவதாக அவர் வாக்குறுதி அளித்துள்ளார் (யோவான் 14: 13-14). நம்முடைய சுயநல நோக்கங்களை விட்டுவிட்டு, அவருடைய சித்தத்தின்படி கேட்கும்போது, அவர் நம் ஜெபத்தை கேட்பார். (1 யோவான் 5:14).

நீங்கள் ஜெபிக்கும்போது உங்கள் இதயத்தின் நோக்கங்களை ஆராய்ந்து பார்க்க சிறிது நேரம் ஒதுக்குங்கள். உங்கள் ஜெபங்கள் எப்படி இருக்கின்றன? நீங்கள் சுயநல நோக்கங்களுடன் ஜெபிக்கிறீர்களா அல்லது அவருடைய சித்தத்தின்படி ஜெபிக்கிறீர்களா? நம்முடைய பரலோகத் தகப்பனின் மரியாதை, அவருடைய ராஜ்ய விரிவாக்கம் மற்றும் பூமியில் செய்யப்பட வேண்டிய அவருடைய விருப்பத்திற்காக நீங்கள்  ஜெபம் சேய்வதுண்டா?

பிரியமானவ்ரகளே, தேவனிடம் கூக்குரலிடுங்கள், தாவீதைப் போல ஜெபியுங்கள், “என் கன்மலையும் என் மீட்பருமாகிய கர்த்தாவே, என் வாயின் வார்த்தைகளும், என் இருதயத்தின் தியானமும், உமது சமுகத்தில் பிரீதியாயிருப்பதாக.” (சங்கீதம் 19:14)

ஜெபத்தில் உள்ள அனைத்து சுயநல நோக்கங்களிலிருந்தும் விடுபட பரிசுத்த ஆவியானவர் தாமே ஒவ்வொருவருக்கும் உதவி செய்வாரராக!! ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய வகையில் ஜெபிக்க அவர் நமக்கு உதவி செய்வாரராக!!